Valkerijgeschiedenis

De valkerij is een eeuwen oude ambacht en oorspronkelijk de kunst van het vangen en trainen van valken. Reeds in de Oudheid werd de valkerij in het Midden-Oosten beoefend.

De valkerij in Nederland ontwikkelde zich in Brabant, gelegen in de trekroute van de slechtvalk, in de 16e eeuw. De plaats Valkenswaard groeide uit tot het belangrijkste centrum. In de 17e, 18e en 19e eeuw waren Valkenswaardse valkeniers werkzaam aan bijna alle Europese vorstenhoven, waar de valkenjacht een geliefd tijdverdrijf was.
Tegenwoordig wordt de valkerij gezien als het trainen van roofvogels ten behoeve van de jacht, hobby en beroep.
Iemand die de valkerij beoefent is een valkenier. Men is pas valkenier als men de kennis en ervaring heeft om een roofvogel zodanig te trainen dat deze op conditie is en in staat is prooi te bemachtigen.
Met de Franse Revolutie en de moderniseringen van de 19e eeuw kwam ook het einde van de valkerij. Nu wordt de valkerij vooral bedreven door mensen in hun vrije tijd of zelfs beroepsmatig.

Valkeniers worden onder andere ingezet voor overlastbestrijding op vliegvelden, in steden, op de vuilstort en bijvoorbeeld op sportcomplexen. Daarnaast worden er tegenwoordig educatieve workshops en demonstraties gegeven.